Welkom....


op onze website poezenhaven.nl

Volg ons op Facebook

U kunt op de facebook pagina  "stichting poezenhaven" ons volgen en de laatste nieuwtjes lezen Deze pagina is openbaar. en het zou leuk zijn als u onze fb pagina zou "liken"..
 
Wilt u echter graag de blog ,volgen? Dat kan.ook...word dan even vriendjes met ons op de facebook pagina  "poezenhaven janet de"..waar (bijna) elke dag een nieuw verhaal staat over de belevenissen in poezenhaven ..Hier plaatsen wij ook filmpjes  en foto's op van onze bewonertjes .wat op de website helaas niet kan en een verhaal zonder foto of filmpje is toch minder leuk ..dus ..vriendje worden met   poezenhaven janet de..of gewoon de openbare pagina even liken..maar daar staan minder verhalen..dat is de "zakelijke "pagina waar fb ons eigenlijk een beetje toe gedwongen heeft..en daarom maken we maar van de nood een deugd...Veel plezier met het lezen over onze bewonertjes.

Read more

Het ontbrekend puzzel stukje

Soms vallen door een enkel zinnetje  een puzzel stukje op zijn plaats. Ik vertelde gisteren dat Gino samen met Guusje in het busje uit Spanje in Nederland was aangekomen. Je denkt wel eens.zouden dieren elkaar dan nog herkennen? Ik maak me zelf wijs dat dat wel eens zo zou kunnen zijn. Alleen toonde Gino geen enkele belangstelling in Guusje. Gino had alleen maar aandacht voor scheldende brommende Zara, die uiteraard niets van Gino wilde weten. En ik dan maar tegen Gino zeggen terwijl Zara hem zat uit te schelden "ach lievie, dat komt wel ze is nog bang, net als hij toen jij bij ons kwam wonen". En dan kun je eens weer een keer zien dat je nog alle dagen iets kunt leren van je dieren. Want mijn gedachte dat dieren elkaar kunnen herennen klopt dus als een bus.

Het ontbrekend puzzel stukje viel toen ik een berichtje kreeg van C, de lieve ex-baasjes van Zara en Guusje. Die vertelde dat niet Guusje samen met Gino naar Nederland was gekomen. Nee, Guusje was met Kitty's reis mee gekomen. Echter totaal geen herkenning tussen die twee. Maar ook vertelde ze mij dat Gino wel degelijk met Zara naar Nederland was gekomen en dat ze in Spanje bij dezelfde pleegmama hadden gewoond. Vandaar dat Gino zo'n belangstelling toonde voor Zara. Trouwens die belangstelling is nou helaas totaal over want Gino laat zich niet steeds een grote mond geven en al helemaal niet door zo'n "viswijf". Want wat zit er een geluid in zo'n klein meisje.

Gelukkig word het beter. Zara ligt overdag bijna niet meer in het ledikantje, is zelfs al even buiten geweest . Niet dat ik dat heb gezien, maar dat hoeft ook niet. Dat kan een blinde nog gewaar worden door haar "kreten en gegil". Laten we het zo zeggen, zelfs de buren weten het als Zara buiten loopt en die kunnen het niet zien. Maar zoals elk nadeel heeft het ook weer een voordeel. Moeten we nog wel eens even kijken hoe en wat Guusje doet, en die doet wat ze moet doen, gewoon lekker ontspannen "kat' zijn. Bij Zara hoef je dat niet te doen. Je kunt gewoon met je lekkere luie kont blijven zitten want af en toe hoor je een kreet/gil en weet  "He, Zara is buiten"..o f ""aha.. Zara is in de badkamer". Je hoeft haar niet te zoeken, en als het even stil is, dan ligt ze in het ledikantje te slapen of alle andere bewonertjes houden de gepaste afstand voor hare majesteitje.

Ik denk dat ze heel goed bij Peter zou passen als Tsarina, want nou moet Peter ongenode gasten nog van het bed af slaan, met Zara naast zijn zijde zou dat probleem zo opgelost zijn, want als hare majesteit haar scheurtje open trekt, durf je niet eens meer op bed te springen. Gelukkig word het wat beter. Zara knuffelt met Kyon, heeft een hekel aan Einsteing en Dena, en dus mag Kyon aan haar snuffelen, draait ze zelfs uitdagend voor hem langs, maar o wee als er ook maar een andere gast het lef heeft om binnen haar meter-cirkel-terretorium, te komen..lucht-alarm..

Gelukkig hebben we geen "directe naaste buren", want dan zou je daar sinds zondag ,regelmatig de deuren en ramen zien dicht gaan. Dat dieren elkaar dus herkennen mag duidelijk zijn Gino herkende Zara en wilde direct contact met haar. Dit was echter niet wederzijds. Ik denk dat het een beetje beneden haar stand is. Ik zal haar binnen kort eens voorstellen aan de Tsaar. Wie weet is er wel een klik..maar nu nog even niet ..want de tsaar zou direct van slag zijn als hare majesteitje haar scheurtje open trekt. Dan zitten we met tsaar die zich drie dagen niet laat zien en niet wil eten. Zara is net weer in huis, ik zie haar niet maar hoor haar wel grommen.

Maar het gaat elke dag beter. Af en toe is het zelfs weer ouderwets stil in huis. Af en toe....soms...heel soms.  En als je het over de je weet wel hebt, wie staat er tegen mijn been aan te drukken ... ZZZZAAAARAAAAAA..

Read more

De nieuwe meiden

Stipt twaalf uur stonden Guusje en Zara voor de deur, en zaten even later met zijn tweetjes in het ledikantje. Nou zijn jullie nieuwsgierig hoe de overdracht ging. Natuurlijk wat emotioneel, maar ik deel hier het bericht dat wij gistermiddag kregen van lieve C en haar man......"Lieve mensen, we zijn weer goed en wel thuis. We willen jullie nogmaals bedanken voor jullie gastvrijheid en de plek die jullie onze meiden Guusje&Zara bieden. Jullie huis straalt warmte, rust en liefde uit. Ontzettend bedankt!""".

Ik denk dat dit verder geen uitleg behoeft. De meiden zijn dus in het ledikantje gezet .Nou wisten we al van lieve C dat het nou niet bepaald "vriendinnen "van elkaar zijn, en dat bleek even later ook wel. Elk zaten ze aan een kant, Zara op het kleedje en Guusje in de kattenbak. Guusje wat verlegen, Zara boos, ontzettend boos.

Manlief begeleide de familie weer naar hun auto. Ik bleef bij de dames in huis en wilde even kennismaken. Ik deed het deurtje open en ging op mijn hurken voor het deurtje zitten..Zo dom..zo dom..want ik weet dat ik, als ik op de hurken of knieen ga zitten of liggen, ik van zijn never nooit niet zelf weer omhoog kan komen. Na wat acrobatische toeren.zat ik voor het deurtje en kon zo Zara die boos gromde.aaien. Bij Guusje kon ik met mijn handen niet komen maar die zou ik wel aaien als ik weer stond en dan van boven af dan kan ik tenminste staan. Heb Zara lekker lang kunnen aaien. Zara kon geen kant op en ik ook niet. Pas toen mannief weer binnen kwam kon hij mij omhoog takelen.

En toen was Guusje aan de beurt, die verlegen en bang een beetje in de hoek van de kattenbak gekropen was. Bang voor boze zus Zara die ook een mep uitdelen niet naliet. Guusje keek naar boven waar de klep nu af was.het was duidelijk, ze wilde niet meer bij haar zus in het ledikantje, die, bij iedere bewegiing voor het ledikantje langs gromde. Het deurtje open gezet en heel voorzichtig liep Guusje langs de grommende blazende en meppende Zara naar buiten, niet van plan om ooit nog weer samen een bed te delen met zus. Guusje ging op verkenning het huis door. Ze kwam bij ons op tafel, we mochten haar aaien en ze is heel sociaal.

Normaal mogen ze pas het ledikantje uit als ik ze heb zien eten zodat ik weet dat "dat"goed zit. Maar dat is met Guusje niet gelukt maar ga er vanuit dat dat wel goed gaat. Ze is goed te pas. Zara wil niet eten, zara wil slapen. Zara weigert om uit het mandje te komen want ze is moe, heel moe. Wat ook bleek uit wat haar baasjes vertelden, dat ze wat uit haar doen was de laatste paar dagen net of ze iets aan voelde wat er ging komen. Dat komt ons niet vreemd voor. Ze is van slag en wil alleen maar slapen. Als we haar om vijf uur nog niet hebben zien eten of drinken, dan gaan we wel wat gedwongen water toe dienen om uitdroging te voorkomen. Ze word nauwlettend in de gaten houden.

Guusje heeft even buiten gekeken, om het hoekje van de deur, maar dat is haar schijnbaar nog wat TE groot en ze is snel weer naar de badkamer gegaan waar ze zich in een mandje heeft neer gelegd en ligt te slapen. En dus hang ik regelmatig over het ledikantje heen om Zara te aaien want dat vind ze wel heerlijk, en gromt dan ook niet ....meer...dus dat is vooruit gang. Guusje loopt lekker rond tussen de andere gasten waarbij het bij sommigen volgens mij niet helemaal door dringt dat Guusje nieuw is en dat er nog een Zara in het ledikantje ligt te slapen. Maar op een gegeven moment lopen ze elkaar wel tegen het lijf.

Hoe het verder met Zara gaat, geen idee, Ik weet wel dat ik haar per negen september de huur opzeg, want dan komt de nieuwe huurder in Nederland aan en is het "ledikantje"weer besproken. Henkie heeft het zo drie maanden vol gehouden, Negri drie weken. Toetje een week. Rabito vijf minuten..benieuwd hoelang ons meisje er over doet. Zara doet et heel erg denken aan Faitlyn toen die naar de d.a. was geweest met dat "raar"iets om haar kiesje. Een week van slag. Ataxie"tjes denken en leven net even anders dan andere katjes en weet je dat je zoiets kunt verwachten, en ik ga haar nou maar eens even weer lekker kriebelen.

Guusje.? die komt wel als ze een aaitje wil, die is al echt aanwezig en overal al op en in geweest. En nou ligt ze nog te slapen in de badkamer waar ze gezelschap heeft gekregen van Faitlyn, Piep, Pedro en af en toe Kilian.En het gaat harstikke goed, en we zijn heel blij met onze nieuwe meiden..he ..grommende Zaartje.

Read more

Sandor begint te vertrouwen

Nou probeer ik al twee dagen jullie te vertellen over het "ritme"van Peter..de tsaar..maar er is steeds weer iets wat ik toch een beetje belangrijker vind, namelijk deze knappe kerel..Ik had jullie al verteld dat er bij Sandor twijfel ontstond. Twijfel of hij zich nou wel of niet zou laten aaien door deze enge mensen. Hij kwam al op tafel eten zonder angst, maar wel alert.. Hij bleef al zitten als we langs hem liepen, terwijl hij eerder nog steeds weg rende,  en als ik s'avonds Gino, Purdy, Faitlyn, Toet en de rest van de meute die aandacht wilde begon te aaien liep Sandor zenuwachtig onder mijn stoel door.

Ik vond het zielig hem zo te zien wijfelen en in zo'n twee strijd te zitten. Maar ik wist ook.dat hij alleen die twijfel weg kon halen, waarbij ik hem niet kon helpen. Want het moest echt van zijn kant komen en pushen heeft bij een katje echt geen zin, dat brengt alleen maar meer angst. Een angst die hij geestelijk moet overwinnen.

Toen Sandor in november kwam en in het ledikantje zat mocht ik hem aaien, maar het voelde niet goed. Het was niet het aaien wat ik voor ogen heb. Hij liet het gelaten toe..uit angst, en dat hoort niet zo, en zodra hij de vrijheid kreeg koos hij ervoor om geen lichamelijk contact te hebben.

Wij accepteerden dat want een katje dat uit angst zich laat aaien dat hoort niet. Hij moest er zelf aan toe zijn. Ik praat met hem terwijl hij mij nauwlettend in de gaten houd en zie de twijfel in zijn oogjes.

Nou had ik mijn hoop gericht op Gino. Sinds Gino zijn angst kwijt is geraakt wens ik af en toe als ik achter de computer zit of in bed lig dat hij nog even schuw zou zijn. Want sinds hij zijn hartje voor ons heeft open gegooid is hij de schade aan het inhalen en is hij knuffelkont nummer een geworden. Sandor volgt dat nauwlettend, maar wel op veilige afstand, en ik wist dat Gino hem er door heem moest trekken en hem uit die "put"van angst moet zien te krijgen.

Als we in bed lagen kwam Gino weer knuffelen en kroelen en Sandor kwam steeds dichter bij ons op bed. Gino ging op het voeteneind liggen slapen, Sandor op het ledikantje van Pedro, vlak bij Gino.

Vrijdag nacht toen we wilden gaan slapen kwam Gino er weer miauwend aan lopen, maar Sandor liep mee, maar terwijl Gino ons knuffelde begon Sandor behoorlijk vervelend te doen. Hij zette zijn nagels in onze voeten, dwars door het dekbed en beet erin. Zo'n moment waarop je normaal gesproken zou roepen".donder nou even op zeg ik wil slapen". Maar dat kon niet, want we wisten dat, als we dat zouden roepen, tien stappen terug zouden vallen, wilden we zijn vertrouwen winnen.

Echter Sandor wist niet van ophouden. We werden getest hoever kon hij gaan voor wij boos zouden worden. Nou..dat waren we niet van plan en dus was de enigste mogelijkheid de benen op te trekken tot zo hoog waar Sandor niet meer durfde te komen. Halverwege de nacht konden we onze benen weer strekken. Sandor lag op het ledikantje.

Gisteravond kwam Gino weer voor zijn knuffelsessie, en je kunt je ogen niet open doen of hij is er, en ik vraag me af of hij zelf wel slaapt of ons in de gaten houd, want een keer knipperen met de ogen en Gino komt er miauwend aan lopen. En wie liep er mee richting ons... Sandor. Ik ging Gino knuffelen terwijl ik tegen Sandor praate, hij bleef staan ter hoogte van mijn knieën en keek ons aan. Hij liep ongedwongen over mij heen, wat ik op dat moment echt geweldig vond want dat was weer een stap in de goede richting. Ging naast mij zitten bij de etensbakjes en ging eten.

Deze kans kon ik niet laten liggen en terwijl ik tegen hem praate heb ik hem "GE-AAID". Over zijn rug, zijn kontje gekriebeld en hij at rustig door. Geen angst meer. Geen vlucht gedrag, hij wisselde zelfs van bakje terwijl ik hem aaide. Toen hij zijn buikje weer vol had liep hij heel rustig naar het ledikantje en ging daar liggen, ons aankijkend. Nou, dan slaap je toch wel heel lekker. Hij zal nog niet zo aar bij ons komen voor een knuffel, en zal zich ook niet terwijl je langs hem loopt direct laten aaien, maar de eerste stap is gezet, zijn angst en twijfel zijn bijna weg.

Het zal toeval zijn maar hij komt met alles twee maanden achter Gino aan. Gino kwam vorig jaar september bij ons wonen, en na negen maanden mochten we hem aaien. Sandor kwam in november en na negen maanden mogen we hem ook even aaien. Benieuws hoelang het duurt voor hij zich helemaal geeft, net als Gino, maar dankzij Gino is het zover gekomen. Die Gino is me toch een toffe gozer..


Read more

Guusje en Zara

Happy was en is dus een "gepland' katertje wat intussen dus een poesje blijkt te zijn..who cares..Maar ook kregen wij bericht over een herplaatsing van twee katjes, oorspronkelijk uit Spanje. Twee katjes met een medisch achtergrondje.. Ze moesten herplaatst worden ivm ziekte. Nou gaan bij mij altijd de haren een beetje omhoog rijzen als ik iets hoor in de trant van "ziekte" vaak word hier allergieën mee bedoelt en uit ervaringen weten we dat dat heel vaak een reden is om van je huisdier af te komen.

Heel veel mensen krijgen hier spontaan last van tegen de vakantie tijd. Dus ik ben op mijn hoede. Maar mijn informatie bron is een zeer betrouwbaar iemand die al uit gelegd had wat de oorzaak was en dit een serieus probleem was, dus ik wil meer weten. Laat de eigenaar maar even met ons bellen .En dat gebeurde.

We hoorden het hele verhaal aan en ook de geschiedenis van de katjes..Guusje een mooi lapjes poesje van rond de drie jaar maar met een probleem..ze heeft last van plasmacellulaire pododermatitis. Zo. Dat je het maar even weet..

De gemakkelijkste benaming is dus Guusje heeft een auto-imuun ziekte, wat er regelmatig voor zorgt dat haar voetzooltjes dik en opgezet worden.ze dan moeilijk kan lopen.een aangepaste kattenbak zonder korrels moet hebben (no problemos) en dat ze een paar dagen niet echt lekker in haar velletje zit en rust wil...Oke, kunnen we handelen.

Dan is er nog Zara, een poesje met siamees bloed..gezond, alhoewel in hoeverre spreek je van gezond als je ataxie hebt. In onze ogen ben je dan behoorlijk gezond, alleen moet je in een beschermde omgeving wonen. Ach, en aangezien we ataxie ook kunnen handelen met Peter, Faitlyn, Happy en Zipi heeft het ook in lichte mate. Zara heeft het minder erg dan Faitlyn, en alles met alles en een hele goede reden waar wij volledig achter staan en weten hoe ontzettend moeilijk het is voor heel veel mensen om dan afstand te moeten doen, hebben we JA gezegd, ondanks het verdriet van de afgelopen weken. Want katjes die een mandje zoeken blijven er altijd

Maar voor katjes met een medische achtergrond is het vaak heel moeilijk. En ik weet zeker dat onze lieverds die er niet meer zijn zeker weten willen dat wij anderen die geen kans hebben.ook een kans moeten krijgen op een warm mandje. Op de foto zie je Guusje en Zara waarbij Zara haar voetjes even laat zien, en die zijn door ons goed gekeurd. Zondag worden ze gebracht. Moeilijk voor de baasjes ,maar..het is maar dik twee uur rijden dus ze kunnen nog eens op bezoek komen, dat scheelt. En op fb volgen, want ze zullen vast en zeker ook hun streken hebben.

Happy halen we acht september dus op en dat komt perfect uit want dan zijn Zara en Guusje al een beetje gewend en kunne we ons even op Happy storten. En even voor onze gasten daar boven....nou regelen we het zelf wel weer verder hoor, rustig aan met jullie plannen .Ga nou maar even met elkaar spelen, wij kunnen het wel weer aan. De "hint" was en is duidelijk genoeg.

Weet je, ik zie ze zo bij elkaar zitten, de regelaars. Rieks, Henk, Pluis en Negri, de oude garde,e cht ouwe kerels die zich overal mee moeten bemoeien.........

Lieve C uit Noord-Holland.bedankt dat je ons je twee schatjes toevertrouwd.

 

Read more

Met al het verdriet is er weer een lichtpuntje

Overweldigend zoals jullie meeleven met ons allemaal..

Bij een steun betuiging stond een plaatje waarbij de laatste zin precies dat uitdrukt wat je voelt . Er stond "negen levens zijn niet genoeg". En dat is zo waar want je weet, dat als er een bewonertje bij ons komt wonen, al zeker,dat hij geen negen levens meer heeft maar dat er al een aantal zijn opgebruikt. Gelukkig mogen wij altijd het negende leventje nog leefbaar maken en soms gaat dat negende leventje nog jaren en jaren mee, zoals Rieks die nog ongeveer twee maanden zou leven, en vijf jaar lang nog bij ons mocht zijn.

Daar doe je het voor want anders waren ze niet eens aan hun negende leventje toe gekomen maar al veel eerder door menselijk handelen over de regenboog brug gegaan. Wrang was het verlies van Negri die je moest laten gaan terwijl je nog hoop had. Ook Rabito was wrang want terwijl je nog op de bloeduitslagen wachtte om te kijken of er nog wat aan kon worden gedaan gaf zijn lichaampje het op. Je had nog hoop..

Bij Cinder was dat weer anders. Toen hij benauwd werd verdween de hoop al meteen en je wist al wat de volgende stap zou zijn. Als je het vaker meemaakt en dat hebben we al te vaak met hcm gehad..dan is er geen hoop en ben je van de ene kant blij dat je hem kunt helpen een lijdensweg te voorkomen. En wat een troost was is het feit dat hij zolang bij ons heeft mogen blijven wetende dat hij ooit last zou kunnen krijgen van hcm.en dat gebeurde dus .

En dan krijg je een mailtje van iemand die nog niet had gelezen dat Cinder als derde in een maand tijd is overleden. En terwijl ik me totaal niet happy voel, spreekt de mailster over Happy. Het is even wrang en denkt..hoezo Happy?? Niks is Happy. Het is eerder kl....n..en er kwam gelijk een foto mee, en nog een, en ik keek in een paar schattige oogjes van Happy een katertje, erg ziek gevonden in een ui-en-veld.nog acht weken oud en heel maar dan ook heel erg klein en heel wankelig.

Happy wilde leven en werd weer gezond..alleen het bewegings apparaat werkte niet zoals het hoort, en na de nodige onderzoeken bleek Happy ataxie te hebben. Happy moest nog bloedtesten ondergaan, dat was de reden dat ik er zaterdag nog niets over heb gemeld, want er was nog geen zekerheid.

Gisteren kwam het goede nieuws..Happy was klaar om te gaan.alle uitslagen waren goedAlleen bleek Happy geen kater maar een poes te zijn. Ach ze plassen allemaal hetzelfde zeg ik dan maar. Met al het verdriet is er weer een lichtpuntje om toch weer te proberen een onplaatsbaar katje weer een fijn leventje te geven. Happy is drie maanden jong, weegt 1600 gram en heeft ataxie. Leven en dood liggen zo dicht naast elkaar, en dan denk je..ben ik drie kwijt in een maand en dan is er al zo snel weer een katje dat hulp nodig heeft...Maar daar bleef het niet bij. Of je nou geloofd in het toeval of in het "het moest zo zijn" of je geloofd helemaal niet, wat ook kan, maar in dat geval zeg ik altijd..iedereen geloofd..want of je nou geloofd dat er "iets"is, of dat je geloofd dat er "niets"is..j e geloofd het want niemand weet het honderd procent zeker..daarom heet het ook geloven...

Maar het is toch wel een beetje raar, als je drie katjes verliest in vier weken tijd, dat je dan ook ineens drie katjes erbij krijgt in vier weken tijd..Ja inderdaad. ik heb het over drie..want gisteravond nadat de messenger berichten constant pingden de mail volop ratelde en toen de telefoon ging...waren het er drie..

En als alles zo gaat als gepland (en daar word het bij mij al gevaarlijk.zoals jullie inmiddels wel weten) komen er zondag twee nieuwe bewonertjes bij..vandaag krijg ik nog foto's .en morgen zal ik die plaatsen..met hun verhaal..

De foto's van poesje Happy zijn wel al binnen en dit is het hummeltje die acht september (en dat heb ik niet gepland, dus dat moet goedkomen) bij ons wonen..Soms denk ik wel eens even .zitten die drie daarboven samen iets te bekokstoven?....Dat moet bijna wel het geval zijn want met Happy zijn we vanaf zaterdag al bezig. Soms denk ik wel eens, zitten al onze regenboog-gangers daar samen iets te bekokstoven om ons bezig te houden?


Read more

Meer verdriet

Gisteren had een mooie dag moeten worden. Het zeil zou er in gelegd worden en we zouden met elkaar alles schoon maken en weer op zijn plekje zetten. Het zeil ligt er in..zagen we toen we weer thuis kwamen..Het begon net nadat ik mijn stukje op fb had geplaatst. We waren net aan het overleggen hoe een en ander aan de pakken en we hoorden ineens een van onze gasten hoesten .en hijgen. Manlief rende naar de badkamer en riep mij ,ik moest direct komen . Cinder had het benauwd.

Nou had Cindertje dat wel eens vaker en dan hielp een "pufje"hem heel goed. Nou was het anders. Het was anders benauwd, en er ging even een vreselijke rotgedachte door mijn hoofd waar ik, gezien de ervaringen op dat gebied, niet aan wilde denken..Het zou wel gewoon weer een astma aanvalletje zijn..en toch ...Ik gaf Cinder een pufje en zei tegen manlief ,dat hij dircht Susan onze d.a. moest bellen..Het was anders dan anders en ik vond het een spoedje..
We konden direct komen. Dochter aan het oppassen en wij op weg. Natuurlijk stond de brug open.waar zeven bootjes net op dat moment in slow motion langs moesten varen. En daar word je dan heel erg zenuwachtig van als je met een spoedje onderweg bent. Maar Cinders ademhaling werd weer rustig en tegen de tijd dat we bij de d.a waren.ademde Cinder helemaal normaal. Toch werd hij even goed beluisterd en werd de temperatuur opgenomen. Alles perfect . Hart hoorde goed. Longen hoorden schoon..en geen verhoging .Zou het dan toch een astma aanvalletje geweest zijn .De conclusie was dat er waarschijnlijk een behoorlijk bovenste luchtweg infectie plaats vond en Cinder kreeg antibiotica mee..samen met metacam en indien nodig een pufje moest het goed gaan.

En toch bleven die drie letters HCM door mijn hoofd spoken. Opgelucht gingen we weer naar huis waar we snel alles leeg moesten halen want rond drie uur zou de tapijtlegger er zijn. Met elkaar druk bezig en tussendoor hield ik Cinder in de gaten. Mijn "gevoel"was niet gerust over deze situatie. Cinder was al 13 jaar..een heilige birmaantje die ik altijd schijn-heilig birmaantje noemde omdat hij heel lief bij je kon liggen knuffelen maar je an zo uit het niets even flink beet...Dus zo "helig'was hij niet . De tapijt legger kwam en begon zijn werk te doen. Ineens hoorde ik weer een benauwd hijgend geluid. Cindertje zat zwaar hijgend buiten..en had het heel benauwd..Iets in mij zei dat het foute boel was..Direct Susan weer gebeld en direct in de auto met een Cindertje die ik al een pufje had gegeven in de hoop dat hij daardoor wat meer zuurstof zou krijgen.maar het knapte onderweg niet op. Gelukkig konden we opschieten en stond Susan ons al op te wachten. We konden direct door naar de operatie kamer waar het zuurstof apparaat al klaar stond en kon ik Cinder direct een kapje voorhouden met zuurstof..Eingelijk wisten we allemaal .wat het was.maar je wilt er niet aan denken.
De zuurstof had echter geen effect. Susan heeft nog foto's gemaakt en de hoop iets te kunnen zien als b.v. een longontsteking.waarvan we al wisten dat DAT het niet was want dan hadden de longen niet zo schoon geklonken een paar uur eerder.maar op de foto was te zien dat de longen nog leeg en schoon waren.maar dat alle uitlopers van de longen al vol vocht zaten..We wisten zonder het zeggen al wat er aan de hand was.HCM..en aangezien we weten hoe zoiets afloopt .en ook dat er niets maar dan ook niet tegen gedaan kan worden ,konden we maar een beslissing nemen en dat was om Cinder te laten gaan want hij zou in zijn eigen vocht gaan stikken..en dat willen wij niet ..
Om zes uur gisteravond is Cinder over de regenboog brug gegaan..Eerst Negri op 18 juli.toen Rabietje op 30 julli en nou op 14 augustus onze Cinder..Binnen een maand tijd hebben we drie van onze lieverds moeten laten gaan..Gelukkig mochten wij 13 jaar van Cinder genieten...Rust zacht lieve schat...


Read more

Verdriet

Gisteravond, toen we Rabito zijn laatste voeding voor de nacht gaven, ging het ineens helemaal fout. Rabietje had gistermiddag tussen de buien door nog lekker van het zonnetje genoten en tijdens de regenbuien, lag hij lekker voor het raam naar buiten te kijken. Hij werd niet minder maar ook niet echt beter. Drinken deed hij nog steeds zelf maar eten weigerde hij nog steeds.

De laatste voeding ging er in maar dat het echt de "laatste 'zou zijn had niemand verwacht. Toen ik hem nog een slokje water gaf om zijn mondje schoon te spoelen en ik hem vertelde dat hij het zo goed deed en zo flink was werd zijn lichaam ineens slap in mijn handen, en terwijl ik zijn koppie ondersteunde zuchte hij nog een keer en was Rabito aan zijn laatste reis begonnen. Ik ben verdrietig en boos. We hadden met elkaar net als jullie dat we de bloeduitslagen vrijdag zouden weten en gericht aan de behandeling konden beginnen. Het mocht niet zo zijn en dat doet pijn.

Twaalf dagen na Negri.......Dag lieve schat..doe ze daar boven de groetjes...


Read more

Foute boel

Manlief smeert zijn brood en belegd hem met kaas..Geen Rabito?? Raar..want de kaas staat nog niet op tafel of Rabietje is er.. Manlief zoekt Rabito op,want ondanks dat het soms knap irritant kan zijn om direct een jengelende Rabietje op je bord te hebben staan..wil je wel "dat"hij er staat..Met Rabito onder de arm komt manlief van buiten en zet Rabiet op tafel met zijn plak kaas.maar hij taalt er niet naar..Oke.dan een stukje geitenkaas..zelfs dat weigert Rabito..Hier is dus duidelijk wat aan de hand.en de alarmbellen gaan rinkelen..Oke.we zijn niet kinderachtig en geven hem even respijt.vanmiddag is er cake en kijken of die dat wel wil eten..Rabito gaat liggen slapen op bed bij Peter..zelfs tegen Peter aan.DAt is ook niet Rabietje zoals hij normaal is.Hij weigert ook de cake..en het lijkt of hij wat "down'is. We beginnen met findiar.misschien heeft hij last van de darmpjes..en een kindigest .om de maag te kalmeren.Geen resultaat..Oke.misschien heeft hij pijn.dus metacam..kijken ofer iets verandert..Maar in plaats van beter is het net of Rabietje nog meer down word en om half negen Susan gebeld onze .d.a.

Na te hebben uitgelegd wat we zelf al hadden gedaan..en ook de blaas hadden gevoeld want we waren bang dat het weer vast zat..voelde ik alleen maar harde buikspieren ,geen harde bal.Voor de zerkerheid wilde Susan hem toch even zien en zo zaten we om kwart over negen bij de d.a..De blaas was niet hard of overvol maar we hielden twijfels..helemaal beknepen .bevoeld en beluisterd voelde en klonk alles goed.geen koorts.maar wel vertoonde hij tekenen richting uitdroging..Voor de zekerheid wilde Susan bloed prikken om het nog een keer weer te onderzoeken. Helaas was de zwak,ziek en misselijk zijnde Rabito even al zijn krachten aan het verzamelen want waar hij eerder Susan best heel lief vond was de liefde over..Helemaal over..

Eerst sputterde hij ons allemaal onder zijn kwijl sputters waarop Susan melde dat ze toch nog moest douchen.Met het temperaturen de zijn stemming ver onder het vriespunt maar toen ze hem een cerinia injecht wilde geven..brak de hel los..Op een gegeven moment hadden we twee badlakens nodig om RAbito in bedwang te houden.Hij was zo goed ingepakt dat hij ons niet meer kon krabben of bijten.Helaas te goed want ze kon Susan hem niet spuiten..Rabito weer uit de badlakens opgezocht en nadat we alle drie de nodige krassen hadden opgelopen omdat ze hem ook nog even snel wat vocht via een infuus wilde toedienen..hebben we besloten dat het bloedprikken er even niet meer in zat.Rabito was des duivels..Dracula werd bij hem vergeleken bijna heilig verklaard..zo boos was hij..

Om tien uur waren we weer thuis..maar Rabito ging drinken..Goed teken..Toch??.Omdat Rabito snachts in een ledikantje slaapt konden we goed in de gaten houden of hij wel at of dronk..VAnmorgen bleek dus dat alles onaangeroerd in zijn bedje stond..Op zich zou hij zich beter moeten voelen en als dat niet het geval was .moesten we bellen en zou Rabito onder narcose moeten voor bloedafname.Narcose is altijd een risico maar veel anderre opties waren er niet .en die ene die er was .daar willen wij niet aan denken.Dus .gebeld en we konden direct komen..Rabito bleek inmiddels vanaf vorige week vrijdag .twee honderd gram te zijn afgevallen.wat ook geen goed teken is..Onder narcose kon Susan bloed afnemen en direct onderzoeken .De uitslagen van de vorige uitgebreiden bloed test waren er ter vergelijken..Wat toen tekort was aan een bepaalde eiwit was nu goed maar nu bleek een ander eiwit te laag te zijn..Omdat hij zo snel uitdrogings verschijnselen had.leek het erop dat de nieren niet goed werkten..Ze waren prima.Was de lever de vorige keer uitstekend was hij nu niet vergroot..zaccht aanvoelend maar vertoonde geligheid..Foute boel..Ook zijn ontslasting wat al wat steviger was geworden..kleurde creme/grijsachtig..Dit bracht me op het idee dat de alvleesklier noet zo was als het zou moeten zijn..Dus zijn er nou weer vier buisje bloed opgestuurd naar Utrecht voor weer een nieuw compleet onderzoek.want zelfs Susan weet het even niet meer . Hij heeft een prednison injectie gehad en morgen gaan we weer voor nog een prednison en B 12 injectie.Zijn bloedplaatjes waren in tegenstelling tot vorige keer beter .de hb gehalte maar een ander type bloedplaatjes was weer gedaald. Het is een raadsel wat er in dat klein lichaampje aan de gang is. Gedacht word aan een auto-imuun ziekte omdat hij zo snel wisselingen in de bloed testen laat zien.Helaas duurt het een week voor de uitslagen er zijn. Rabito is gelukkig weer goed uit de narcose ontwaakt en wilde uit het ziekenbedje klimmen en dat doen we even niet .want we willen even in de gaten kunnen houden of hij eet of in elk geval drinkt en bovendien kunnen we zo gemakkelijker zijn dwangvoer toedien en zijn vocht en als hij zelf weer gaat eten .dan mag hij weer rond lopen..

En nou aan het werk want ons hele schema ligt overhoop want we hebben twee uur door gebracht bij de d.a..want wij blijven er als het even kan.en dat kan altijd..bij onze kindjes..want als je druk bezig bent.denk je niet costant aan Rabietje over wat er zich allemaal in de klein lichaampje afspeelt..En nou maar hopen dat we erachter komen wat het is..O..hij zit trouwens niet "vast"met zijn blaas..Hij heeft de hele behandeltafel gisteravond er uit woede.ondergeplast...waarop Susan de conclusie trok dat het dus zeker weten niet vast zat..tenminste een ding wat goed werkt..nou de rest nog....ons zorgenkindje......


Read more

Leuke afleiding

Toen we van de d.a kwamen, hebben we Rabito in het zieken-ledikantje gelegd omdat hij nog wat aan het bijkomen was van de narcose en zo konden we hem ook in de gaten houden om te zien of hij wel wat zou drinken en hopelijk eten.. Nou.daar dacht Rabito anders over.want toen hij na een uurtje goed wakker was..was voor hem tijdperk "ledikantje"voorbij. Uit alle macht probeerde hij de deksel er af te wurmen.zodat ik op een gegeven met een voet boven op het ledikantje ,probeerde de deksel dicht te houden. Dit kostte voor ons beiden te veel onnodig verspilde energie en we hebben toen maar besloten om hem "los"te laten. Met de nodige zorgen en hem goed in de gaten houdend en om het uur proberen er een spuit met water in te krijgen. Ook die menning delen Rabito en wij niet .maar in dit geval gaat dat door, wat wij willen.

Vanmorgen lijkt Rabietje een beetje "helderder"uit te kijken.maar hij weigert nog steeds voer en dwangvoer weigert hij door te slikken..Vanmoddag gaan we gewoon weer naar de d.a. om half twee..Je maakt je toch constant zorgen om hem en dat beheerst zo'n beetje je hele dag en op een gegeven moment zegt manlief.. "koffie in de tuin"..waar dochter druk bezig was met wieden. Het was net vier uur geweest en net als manlief had schoonzoon dat idee ook, dus beide heren kwamen uit hun achterdeur .. met vier mokken koffie naar het terras in de groentetuin..Aan koffie geen gebrek dus. En toen maakte mijn telefoon een raar geluid.een raar riedeltje..

Nou is het zo dat we sinds we in het bezit zijn van een iphone we te bereiken zijn via facetime, skype, whats-app, messenger, facebook mail en je kunt ons nog bellen ook..Maar dit riedeltje kwam me niet bekend voor en tegen die tijd dat ik had uitgevogelt wat en hoe het werkte, was het riedeltje over.en ging er een ping..Aha.de messenger ping.en er stond in." ben in de buurt,,wil graag even langskomen om mijn mede-kindjes te zien" Natuurlijk kan dat , maar wat vond ik dit een "rare "opmerking, want dat woord,,in de buurt..kwam mij heel ongeloof waardig over want DE Monique die dat schreef woonde niet eens in de buurt...Dat zij haar mede kindjes Purdy en Pedro graag een keer zou willen zien .had ze wel eens gezegd..maar in de buurt. Monique woont namelijk in België..en dat ligt vanaf hier gezien niet echt "in de buurt".Nou ligt het er natuurlijk wel aan wat je onder in de buurt verstaat maar dit week wel heel wat kilometers van "buurt" af. Terug geschreven..natuurlijk welkom..en wat bleek..Monique was op een korte vakantie in Vlagtwedde.en ging gisteren weer huiswaarts..en was er ineens achter gekomen..dat Eerste Exloermond .helemaal niet zover van Vlagtwedde af lag..20 minuten rijden en daar we ze ineens achter gekomen en ondanks dat ze richting huis moesten wilde ze toch nog graag van die gelegenheid gebruik maken om haar mede-kindjes even te zien. En dat is dan zo leuk..dat iemand zover weg.er de laatste middag Vlagtwedde achter komt dat ze redelijk dicht bij ons in de buurt zijn en dan op de terug weg nog even wil komen kijken..Helaas was het maar een kort bezoekje..ze moesten nog dik vier uur rijden, Monique heeft haar mede-kindjes gezien..tot twee keer toe terwijl ze langs renden en ze heeft Petertje ook even gezien waarbij ik het kleed even opgetild heb..zodat ze Peter tenminste even kon zien ,en Peter haar ..en hem deed besluiten om direct weer onder het kleed te schieten..

Het was een kort maar lief en leuk bezoekje en met de belofte dat .als ze volgend jaar nog een keer naar het "noorden"gingen voor vakantie..ze dan ook tijd hadden voor een kop koffie...Precies het goede moment om even je gedachten af te leiden,ondanks dat we het toch nog wel even over Rabietje hebben gehad..Wie weet tot volgend jaar.in het hoge noorden of .zoals Ali B het zegt in een conferance.." Stadskanaal (vijf km hiervandaan).daar moest ik zijn..in het hoge noorden..ik noem hem Zuid-Noorwegen"..Maar leuk was het hier wel geweest..zei Monique..Het was kort ,heftig en heel leuk..heeeeeeel leuk...


Read more

Goed gesprek

Ik zag toen ik op mijn telefoon keek.de laatste twee foto's die ik van Negri onze snorremans had gemaakt..Het is al weer een week en een dag geleden dat we hem moesten laten gaan.en ik mis nog steeds die lek vlekken op tafel op de krabpaal maar vooral de knuffels en zijn blik in zijn oogjes. Je recht aankijkend keek je in een poel van wijsheid alsof je in een oude ziel keek..En al dat leed is hem eens door mensen ,op welke manier dan ook,,aangedaan..En dan kan ik echt boos worden op dat soort mensen die zo met levende wezentjes omgaan..En dan gaan er heel wat gedachten door mijn hoofd wat ik het liefst met zo'n persoon zou willen doen .nog sterker..zou doen..Ik ga dat hier niet opnoemen want dan krijgen jullie een heel andere indruk van mij dan jullie nu hebben..

Ik zal jullie even een waargebeurd stukje vertellen waarbij jullie na het lezen misschien een ideetje hebben van het hoe en wat ik met zo'n persoon zou doen..Toen dochter nog in het uitgaansleven zat, kreeg ze kennis aan een gast die ze had ontmoet in de discotheek en die zou die zondag middag bij ons komen..hij wilde ons paard Scooter, graag een keer wilde zien.Ja Ja..Dochter wist echter dat ik niet wilde dat ze met een vreemde gast op stap ging..zonder dat ik hem kende.en dus kwam gast zondagsmiddag de keuken binnen.waar een pan op het vuur stond met een kip erin..Gast bleef "hangen"en aangezien de kip al bijna uit elkaar kletterde vangarigheid..besloot ik hem dan maar te serveren..Gast at bijna de gehele kip himself op..Zaterdag avond zou gast dochter op komen halen..maar ik vond gast wel heel erg gladjes met zijn grote gouden ring en praxis nep-gouden kettingen om zijn hals..Net als bij onze bewonertjes..kun je soms een wat onbehagelijk gevoel hebben.zo van"er is wat .maar wat ?". Deze gast leek echter niet ziek.in tegendeel en dat baarde mij als moeder toch wat zorgen.Toen dochter zich naar de badkamer begaf om zich gereed te maken voor een gezellige avond met gast.had ik de gelegenheid om even met 'gast"te praten.

Even een "goed" gesprek, zeg maar... wetende dat docher minimaal een half uur bezig zou zijn om zich in de plooien te gooien.In dat gesprekje heb ik gast fijntjes laten voelen wat ik zou doen..als liefhebbende moeder, met "gasten"die dingen zouden doen met dochter ,die IK niet leuk zou vinden..Om een lang verhaal kort te houden, dochter en gast zijn uit geweest..dochter is netjes thuis gebracht door gast ..en we hebben gast nooit meer gezien...

Dat zou ik dus ook met dierenbeulen doen...Want er is nooit maar dan ook nooit EEN reden om een dier te mishandelen....op wat voor manier dan ook..en daar valt bij mij ook het in de auto laten zitten met warm weer van een hond of katje..of het alle dagen in een bench opsluiten. Dat je zo'n hondje ziet zitten in een bench waarin hij zich nauwelijk om kan draaien, of met warm weer met een hond gaan fietsen..en nou had ik daar geen probleem mee .als die hond fietste..maar het is altijd andersom en die stakker maar hijgend mee rennen, zijn voetzooltjes verbrandend op het het asfalt..Dan hebben we het nog niet eens over het dumpen van dieren..vooral in de vakantie tijd..Waarbij vooral veel kittentjes de dupe worden van de des-interesse van mensen..Laa die kat maar jongen.we dumpen ze wel of soms nog erger..En de straffen dier er op staan.varieëren van Foei,,,,tot ,,Niet weer doen he?..

Marten Luther King zei ooit..I have a dream..Die heb ik ook..Dat alle twee benige zoogdieren..eens leerden respect te hebben voor ALLE zoogdieren ...Want als ik onze gasten zie..hoe gelukkig ze zijn ,maar met wat voor rugzakjes ze zijn gekomen en dat allemaal door onachtzaamheid,des-interresse .nalatigheid maar vooral een groot gebrek aan liefde en respect voor een dier..geen wonder dat sommige zoogdieren..beesten ...worden genoemd..en wist je dat "beesten".twee potig zijn??? .Misschien dat een "goed"gesprek daarbij ook zou kunnen helpen..


Read more

Rust zacht lieve schat

Ondanks al jullie lieve beterschaps wensen, heeft Negri het niet gered. Gisteren leek het zo goed te gaan. Hij dronk weer zelfstandig en ondanks dat hij moe was en veel sliep.was hij alert. Het leek echt goed te gaan. Gister avond nog zijn kontje met biotex gespoeld en hij reageerde net zoals alltijd als zoiets moet gebeuren..echt als onze oude snorremans ,ons brompotje..

Vannacht sliep hij rustig, maar vanmorgen lag hij nog te slapen, wat de laatste weken wel eens vaker gebeurde. Liggen was zijn hobby.. maar naar een half uur sliep hij nog en ik kon hem heel moeilijk wakker krijgen. Er schoot maar een ding door mijn hoofd.. hij is aan zijn reis begonnen..

Direct de d.a gebeld en na onderzoek bleek weer de blaas geheel ontstoken te zijn, ondanks de vele ab kuren en spuiten. Door de paralyse in zijn zenuwbanen was de "rek'uit de blaas, waardoor ontsteking op ontsteking zouden volgen. Het gevolg was dat de blaas weer vol met pus zat en dit zou betekenen dat Negri zich langzaam aan zelf vergiftigde. Dit zou een lijdensweg worden volgens de d.a.maar dat hadden we zelf al door.. Negri was Negri niet meer. Negri was volgens de d.a.al op weg en omdat we het er allemaal heel duidelijk over waren en nog steeds zijn..wij willen niet dat een dier ten kostte van alles...moet lijden, en dat was de weg die Negri anders zou moeten gaan..want door de toch al slechte bloed circulatie aan zijn achterkant waardoor medicatie traag opgenomen word had hij alles maar dan ook alles tegen..

Wij hebben gekozen om hem te laten gaan.naar een betere wereld, waar hij weer kan rennen en spelen..geen belemmeringen meer heeft ..Voor dit engeltje was het tijd om zijn vleugeltjes te gaan halen. .Zijn tijd, maar voor ons veel te vroeg...Rust zacht lieve schat 


Read more

Met dank aan Stichting Animal Fellows.

Met dank aan Stichting Animal Fellows.

En velen van jullie zijn nieuwsgierig hoe de reis gisteren gin verliep.Nou eigenlijk net zoals al anders he..Nee.dit keer geen binnendoorwegen,maar meer buitenom-wegen.We moesten er rond half vijf zijn en omdat het dik 2.5 uur rijden zou zijn en het hier nog behoorlijk mistig was, opperde dochter dat het wel verstandig was om rond kwart over een ,te vertrekken.Goed voorbereid en de nodige etenswaren voor onderweg in de tas want zo hadden we berekent .je bent minimaal zes uur onderweg.of langer..Nou is het hier dus niet "of"maar "dus"langer.

Het startte goed.na vier km rijden zagen we de zon en we zeiden tegen elkaar ..ja .we gaan richting het zuiden he..En de reis verliep vlotjes.Totdat de Tom-Tom en de bewegwijzering het niet helemaal met elkaar eens waren en dochter wat meer vertrouwen in de bewegwijzesring had ,dan in de Tom-Tom..En voor we het wisten .zaten we in Waspik..waar we dus NIET hoefden te zijn..Omgedraaid.weer terug en na wat kruisingen over te zijn gekomen zaten we weer op de snelweg naar Breda..Leuke stad.even "te"veel van gezien maar .we waren op tijd op onze afspraak.

Omdat we niet wisten wat we konden verwachten .dachten we het met zijn tweetjes wel te kunnen klaren.Fout gedacht.Met rolstoel begin je al niet veel en al helemaal niet als je eerst omhoog moet om dan direct daarna heuveltje af . de loods in rolt dus onmogelijk voor mij om ook maar ïets naar de auto te brengen.Gelukkig kreeg dochter hulp van de meneer van deze stichting,maar we moeten volgende keer zelf zorgen voor een mannetje of vroutje die even mee wil helpen.Dus ,nog vrijwilligers in de omgeving Breda?.Gelukkig kwam er nog een vrijwilligerster van deze stichting binnen en in no time konden de deuren nog net dicht en konden we de terugreis aangaan..Opgetogen en blij..foto vast doorge"dingest"naar mijn computer zodat manlief alvast kon zien wat hij en schoonzoon nog moesten doen als we weer thuis waren gingen we op pad.

Dit keer wilde dochter de Tom-Tom wel geloven en in no-time reden we weer op de snelweg..Op dat missertje van Waspik na.was het vlekkeloos gegaan.vergeleken bij andere ritten met dochter.Maar prijs de dag niet eerder dan hij om is..Het was druk,maar mooi.tenminste dat vond ik.het leek een beetje kerstachtig ..het vroor nog steeds.en dan zag ik al die lampjes heel rustig achter elkaar aan rijden op aan de linkerkant en dat vond ik zo'n gezellig gezicht.dat ik tegen dochter zeg."moet je een kijken hoe mooi dat het lijkt zo'n lange slinger met al die autolampjes die langzaam voorbij schuift.het lijkt net een optocht met kerst (het leek een beetje op de cola reclame met die vrachtauto,vond ik) waarop dochter nuchter antwoorde."hoezo leuk? nou daar denken die mensen wel even anders over mam.dat noemen ze een FILE"..Mag ook maar ik vond het gezellig..en toen ging nog even gezellig de telefoon.

Kleinzoon aan de lijn met de vraag."waar zitten jullie?".We konden hem vertellen dat over 10km bij Utrecht zouden zitten.En kleinzoon nam even rustig de tijd om op zijn computer te kijken of er file's stonden.Maar hij kon het niet zo snel vinden .hield ons aan de praat .waardoor zo bleek,de Tom-Tom zijn mond dicht hield.en voor we het wisten.waren we op weg naar AMSTERDAM.waar we helemaal niet moesten zijn.Afslag genomen en voor we het wisten reden we in Maarsen..Nou. en dan kom je bij een rotonde? of iets wat daar op moet lijken.in elk geval was het de bedoeling dat we daar de rotonde rond zouden gaan en weer terug richting snelweg Urtrecht.En sorry mensen die in Maarsen wonen .maar als je in het pikkedonker daar terecht komt op iets wat uit meer stoplichten bestaat dan heel Parijs.met nog meer in en uitvalswegen.dan vind ik het knap dat Maarsen niet elke dag in het nieuws komt met ongelukken op dat "ding".Wij mogen dan "viertondes"hebben.waar ze links en recht paseren maar sinds er een rotonde bordje met pijltjes op staat is dat opgelost maar zo'n ding als in Maarsen .hebben we hier niet .Met het gevolg dat we in Maarsen rond reden en dochter de auto in het rond draaide met de mededeling "ik ga weer de snelweg op richting Amersfoort". en dat leek me een supper idee want intussen was het bijna acht uur geworden.Maar ook hier oprit na oprit en ja hoor ..we reden weer op de snelweg..richting Amsterdam..In plaats van onder langs Utrecht kwamen we nu boven langs Utrecht.

Dochter's stemming liet merken dat er koffie nodig was dus het eerste de beste tankstation was de klos en terwijl we de afslag namen zag dochter dat ze het in haar ogen verkeerde merk koffie verkochten..Koffie werd nou wel heel erg noodzakelijk..en gellukkig het volgende tankstation had volgens haar het goed merk op het bordje staan.De koffie deed zijn werk en we konden in een toer door naar huis waar we om tien uur aankwamen en na het leeghalen van de bus konden we om elf uur nog een kop koffie drinken..Alles wat we gekregen hadden zat in dozen waarvan soms niet te zien was wat het was .en die verrassing kwam toen het allemaal in huis stond.

Een prachtige mooie krabpaal ,puppytraners.halve bus vol kattengrit, speeltjes.kartonnen speelghuisjes,mandjes blikjes voer en brokjes en daar heb je er hier nooit genoeg van want ook onze buiten-boerderij-kat-zwervertjes krijgen bij ons eten.wat ze "thuis'niet krijgen want ze horen ,zo zeggen ze dan. hun eigen kostje bij elkaar te scharrelen.Nou die scharrelen ze ook bij elkaar .maar dan wel hier .en in de schuur hebben ze stoelen staan met lekkere dikke dekens en kleden waar ze lekker warm kunnen liggen als het koud is .En die gasten nemen af en toe nog wel eens wat vrienden mee.dus brokjes heb je nooit genoeg.Er zat een prachtige nieuwe krabpaal bij en als kinderen die een sinterklaas kado hadden gekeregen waren we allemaal nieuwsgierig hoe die eruit zou zien want er stond geen afbeelding op de doos en zo was manlief om twaalf uur snachts nog druk aan het uitpakken passen, meten en schroeven en het resultaat zie je op de foto.We zijn ontzettend verwend..We mogen nog een keer een wenslijst insturen en daar maken we graag gebruik van..En ons onderweg niet bellen .want dan houd Tom zich stil en dan ziten we voor we het weten weer ergens waar we helemaal NIET willen zijn zoals die rare "rotonde-ding"in Maarsen......


Read more

Stichting Poezenhaven helpen

op dit moment is er een online veiling op facebook aan de gang ten bate van -hulpactie voor stichting poezenhaven-. opgezet door Gwen...Maar ook Sabrina is bezig een actie op te starten ,want ik las het volgende bericht op facebook..en dat was een verrassing zeg..

Sabrina6 december 17:31

Inzamelings aktie voor Stichting Poezenhaven 2017

Ik wil in 2017 een inzameling doen voor ze van brokjes, snoepjes, blikvoer, natuurlijk speeltjes en oude handdoeken. Heb alleen geen flauw idee hoe ik zo iets moet gaan doen :) Hebben jullie misschien wat ideeen? Misschien dat er hier mensen zijn die eventueel ook mee willen doen/helpen?

Wat zijn er toch veel lieve mensen die ons op welke manier dan ook willen steunen..

Dat doet je zo goed, te weten dat er nog zoveel mensen om dieren geven..en zich daar op welke manier dan ook, voor inzetten..

Alvast bedankt Gwen en Sabrina voor jullie fantastische inzet voor stichting poezenhaven

Read more

Online veiling voor stichting Poezenhaven

Gwen die onze stichting een warm hart toe draagt heeft voor stichting poezenhaven een online veiling ge-organiseerd..Iedereen kan hier zijn spulletjes inbrengen om te laten veilen De items die er op staan , en daar zijn hele leuke dingen bij ..daar kun je op bieden .De regeltjes over het hoe en wat vind je op de facebook pagina " hulpactie voor stichting poezenhaven " waar je ook je spulletjes die je ten bate van ons wilt verkopen ,kunt plaatsen..Maar bieden op iets leuks is ook zeer welkom....want er staan toch leuke dingen op ..ga zelf even kijken op facebook..O,ja .het is een besloten groep..maar ....lid worden kost niets ....doe je mee? ..De veiling duurt nog tot

16 december tot 20.00 uur.

De gehele opbrengst komt ten goede aan onze bewonertjes, die u/jou net als wij .zeer dankbaar zullen zijn .....Dus ..ga snel even kijken.....facebook -hulpactie voor stichting poezenhaven-..word lid en doe mee met deze unieke veiling..


Read more

Wat verstaan wij onder onplaatsbaar?

ik kreeg de vraag"wat wij verstaan onder "onplaatsbaar".Onplaatsbaar betekent dat een diertje en in ons geval dus katjes.niet meer in een gewone thuis situatie geplaatst kan worden.Kijk .een katje met suikerziekte of drie pootjes.die zijn best in een gewoon gezin te plaatsen.

Neem Negri nou..ons lekbakje..Als je die in huis neemt weet je zeker dat je stoffen bankstel je mooie tafels. alle leuke hebbendingetjes die je over hebt staan.dat je daar dan geen werk meer van hebt..het is vies of kapot.Zo'n katje als Negri is dus "onplaatsbaar" want dat kan en wil je niet .En dat is begrijpelijk..dat kan ook niet .Maar moet zo'n katje die in deze situatie terecht is gekomen ,buiten zijn schuld om .dan de rest van zijn leventje in een kooi zitten in een asiel? of een spuitje krijgen,terwijl het nog zo levenslustig is ?

Als we kunnen .dan helpen wij..Ook zo'n katje heeft recht op een mandje..op warmte .op liefde .op lekker kunnen buiten lopen/spelen..lekker eten..warm slapen.verzorgd worden als het weer ziek is..

Of neem Rabito,die vaak poephoopjes lekt.En we begrijipen dat mensen zo'n katje niet in huis kunnen hebben..Maar ook zo'n katje als Rabietje geniet nog van zijn leventje..en wil ook leven en liefde krijgen..En dat zijn vor ons "onplaatsbare katjes"..Zoals je op de foto kunt zien .is Negri vaak nat van achteren .Aangezien wij ons niet hechten aan materiële dingen.is het voor ons geen probleem als Negri op het kastje onder de tv ligt ..te lekken uiteraard.en we zien dat het bovenblad.waarvan je mag aannemen dat het hout toch dood is als het een kastje is geworden..steeds dikker wordt..en dan zo erg .dat het als mini skibaan gebruikt kan worden..Wij flikkeren zo'n kastje eruit .marktplaatsen een gratis kastje..en het is weer netjes ..Een lekkere bankstel zit er ook niet in.Na een stoffen bankstel vanwege de urine er uit te hebben gesmeten .en een nieuwe kunstleren bankstel binnen twee maanden binnenste buiten was gekeerd..en er ook meer "onplaatsbare"katjes bij kwamen werd onze inrichting van standaard 'gezellig en knus".verandert in "gemakkelijk schoon te houden .licht in gewicht vanwege het verplaatsen tijdens het schoon maken en kat geschikt ,veranderd.

En het is nog gezellig en knus.maar alles aangepast..geen stenen beeldjes of hebbedingetjes...luxaflex en lamellen zonder touwtjes waar ze zich in op kunnen hangen .aangepaste planten en alles zo dat het goed schoon gemaakt kan worden..geen leuk gezellig tafelkleedjes .want die vind je overal weer behalve waar hij hoort .op tafel dus .geen bosje bloemen op tafel..want dat geeft zo'n ravage..of zo als vanmorgen..twee spelende pubers uit Spanje zijn vannacht even los gegaan .resultaat .ik mag mijn zelfgemaakt lampje van cd hoesjes weer gezellig vanmiddag in elkaar knutselen en lijmen..en vind ik dat erg..nee hoor .plak er zo weer een in elkaar .dat moeten doen noemen ze toch hobby?

Ik ben dan altidj blij dat het geen materiaal is waar ze zich aan kunnen bezeren zoals glas of aardewerk waarbij ze in de scherven kunnen gaan staan .Alles kat bestendig .alleen zorgen dat je altijd lijm in huis hebt..Ja. .je hebt er veel werk van .maar wat moet je dan anders de hele dag doen? Ja het kost geld.vooral op medisch gebied omdat ze vaak "wat "hebben..maar he .zo hou je wel de economie in stand he..aan ons heeft het niet gelegen dat er een crisis is gekomen..En bovendien .het word zo goed betaald..je word er harstikke rijk van..niet in geld maar wel in liefde, dankbaarheid...

Als ik moest kiezen tussen een graits vakantie naar daar waar je naar toe wilt met zakgeld toe of het opvangen van een onplaatsbaar katje die alleen maar kosten en werk met zich meebrengt.dan wist ik het wel ..dan zou ik zeggen. doe mij het geld van die gratis vakantie maar ,dan kan ik daar weer een katje opvangen...want liefde is onbetaalbaar .

Read more