Welkom....


op onze website poezenhaven.nl

Met al het verdriet is er weer een lichtpuntje

Overweldigend zoals jullie meeleven met ons allemaal..

Bij een steun betuiging stond een plaatje waarbij de laatste zin precies dat uitdrukt wat je voelt . Er stond "negen levens zijn niet genoeg". En dat is zo waar want je weet, dat als er een bewonertje bij ons komt wonen, al zeker,dat hij geen negen levens meer heeft maar dat er al een aantal zijn opgebruikt. Gelukkig mogen wij altijd het negende leventje nog leefbaar maken en soms gaat dat negende leventje nog jaren en jaren mee, zoals Rieks die nog ongeveer twee maanden zou leven, en vijf jaar lang nog bij ons mocht zijn.

Daar doe je het voor want anders waren ze niet eens aan hun negende leventje toe gekomen maar al veel eerder door menselijk handelen over de regenboog brug gegaan. Wrang was het verlies van Negri die je moest laten gaan terwijl je nog hoop had. Ook Rabito was wrang want terwijl je nog op de bloeduitslagen wachtte om te kijken of er nog wat aan kon worden gedaan gaf zijn lichaampje het op. Je had nog hoop..

Bij Cinder was dat weer anders. Toen hij benauwd werd verdween de hoop al meteen en je wist al wat de volgende stap zou zijn. Als je het vaker meemaakt en dat hebben we al te vaak met hcm gehad..dan is er geen hoop en ben je van de ene kant blij dat je hem kunt helpen een lijdensweg te voorkomen. En wat een troost was is het feit dat hij zolang bij ons heeft mogen blijven wetende dat hij ooit last zou kunnen krijgen van hcm.en dat gebeurde dus .

En dan krijg je een mailtje van iemand die nog niet had gelezen dat Cinder als derde in een maand tijd is overleden. En terwijl ik me totaal niet happy voel, spreekt de mailster over Happy. Het is even wrang en denkt..hoezo Happy?? Niks is Happy. Het is eerder kl....n..en er kwam gelijk een foto mee, en nog een, en ik keek in een paar schattige oogjes van Happy een katertje, erg ziek gevonden in een ui-en-veld.nog acht weken oud en heel maar dan ook heel erg klein en heel wankelig.

Happy wilde leven en werd weer gezond..alleen het bewegings apparaat werkte niet zoals het hoort, en na de nodige onderzoeken bleek Happy ataxie te hebben. Happy moest nog bloedtesten ondergaan, dat was de reden dat ik er zaterdag nog niets over heb gemeld, want er was nog geen zekerheid.

Gisteren kwam het goede nieuws..Happy was klaar om te gaan.alle uitslagen waren goedAlleen bleek Happy geen kater maar een poes te zijn. Ach ze plassen allemaal hetzelfde zeg ik dan maar. Met al het verdriet is er weer een lichtpuntje om toch weer te proberen een onplaatsbaar katje weer een fijn leventje te geven. Happy is drie maanden jong, weegt 1600 gram en heeft ataxie. Leven en dood liggen zo dicht naast elkaar, en dan denk je..ben ik drie kwijt in een maand en dan is er al zo snel weer een katje dat hulp nodig heeft...Maar daar bleef het niet bij. Of je nou geloofd in het toeval of in het "het moest zo zijn" of je geloofd helemaal niet, wat ook kan, maar in dat geval zeg ik altijd..iedereen geloofd..want of je nou geloofd dat er "iets"is, of dat je geloofd dat er "niets"is..j e geloofd het want niemand weet het honderd procent zeker..daarom heet het ook geloven...

Maar het is toch wel een beetje raar, als je drie katjes verliest in vier weken tijd, dat je dan ook ineens drie katjes erbij krijgt in vier weken tijd..Ja inderdaad. ik heb het over drie..want gisteravond nadat de messenger berichten constant pingden de mail volop ratelde en toen de telefoon ging...waren het er drie..

En als alles zo gaat als gepland (en daar word het bij mij al gevaarlijk.zoals jullie inmiddels wel weten) komen er zondag twee nieuwe bewonertjes bij..vandaag krijg ik nog foto's .en morgen zal ik die plaatsen..met hun verhaal..

De foto's van poesje Happy zijn wel al binnen en dit is het hummeltje die acht september (en dat heb ik niet gepland, dus dat moet goedkomen) bij ons wonen..Soms denk ik wel eens even .zitten die drie daarboven samen iets te bekokstoven?....Dat moet bijna wel het geval zijn want met Happy zijn we vanaf zaterdag al bezig. Soms denk ik wel eens, zitten al onze regenboog-gangers daar samen iets te bekokstoven om ons bezig te houden?